Aklıma takıldı, hani neredeyse hiçbir konuda kimse birbirinin iyiliğini istemiyor. Herkes bi şekilde karşısındakine zarar verme peşinde. Ne bileyim, borç ödemede geciktirmeler, satış yapılan bir şeyi satıcıyı zarara sokacak seviyede satın almaya çalışmak gibi. Pazarlıktan bahsetmiyorum, hani adam 200tl'ye satıyordur, 120tl'ye maliyeti olsa bunu 120'ye almaya çalışmak hak yemek gibi geliyor. 160 olur mesela, satıcı karını yarıya indirir veya 180 olur. Ama alıcı ısrarla 120'e inat eder.

İkinci bir gözlemim, bu referans olayları. Mesela bir tane internet firması var, arkadaşını getirene 1 ay abonelik hediye ediyor. Hani sen bu firmayı bilsen bile karşındaki seninle aynı ülkeden insan. Neden onun referansıyla kayıt olmayasın ki? Senin kaybedeceğin bir şey yok, o adam da 1 ay kazanıyor.

Burda bir çekememezlik durumu var. "Ben 1 ay bedava kullanamıyorsam, o da kullanamaz." düşüncesi ve türevleri var.

Ülke olarak güçlenmekten ziyade, insanlık olarak güçlenmemiz lazım. Farklı bir ülkenin vatandaşı olsa bile insan sonuçta.

Yahudilerin zengin olması gibi bir genellemenin olmasının sebebi, bu insanlar birbirleriyle yardımlaşıyorlar. Gidip B vatandaşı X yerden alacağıma, İsrail vatandaşı Y'den alırım o kazanır diye düşünüyorlar.

Ya kısaca ülkede herkes karşıdakinden daha üstün olma amacında. Sen birinin referansını kullanınca sana bir şey olmuyor.

Bir gruptaki gönderide gördüm de, oradan tetiklendim.

İçimi dökmek istedim biraz.