Dostum selam,

Sanırım günümüz koşullarınca bir çoğu 25-28 yaş arası insanlarda bu tür durumlar oluşuyor. Kendimden ve yakın çevremdeki geçmiş yıllardan yola çıkarak belirtiyorum bunu. Sanırım hayattaki gayelerimizin değişme, gerçek yaşam mücadelesi ve gelecek kaygısı gibi durumlar şuan için içinde bulunduğun duruma sürüklüyor.
Ben 1 yıl önce tam anlamıyla hayattan kopmuş bir insanken çalışmaya başladıktan sonra ortamdaki tüm negatifliklere aldırış etmeden hayatı ti ye alarak mutlu bir şekilde yaşamaya devam ediyorum.
Nasıl mı ?
Kendime hobi edindim. Kamplara gidiyorum, doğal yaşam ortamı insanı gerçekten inanılmaz rahatlatıyor.
Ahşaplarla uğraşıyorum. Kütükten saksı yapıyorum, yüzük, kolye vs yapıyorum, bunları da sevdiğim insanlara hediye ediyorum. Onların mutlu olduğunu görünce bende mutlu oluyorum tekrar.
Öncelikli tavsiyem ilaçları bırakıp içinde bulunduğun durumu kabullenerek kendine bir çıkış yolu çizmen.