Evvela alkolü bırak.
Sonra arkadaşların dediği gibi sabah sporunu yap, sabahın o taze kokusunu her gün içine az da olsa çek.
Ailen varsa, ailenle gün geçir, para kazanıyorsan yada ne bileyim cebinde para varsa onu ailenle harca, onları yemeğe götür, gezdir, normalde arkadaşlarınla gideceğin yerlere onları götür ve göster. Mutlu olun.
Bir eş adayı bul, hayatının bir kısmını ona ayır ve onu tanımaya çalış, onun sevgisiyle dünyaya sıcak bakabilirsin. Evlenirsen hayatına maraton katacak ve rutin bozulacaktır, bu sayede amaçsızlıktan kurtulursun, çoluk çocuk derken bir daha yüzün gün görmeyebilir de
Kendine bir mesken belirle, şu şartlarda camii dersem belki ciddiye almayabilirsin o halde sokak kahveleri yada kafelere git. Oralarda insanlarla konuş ve onların hayat felsefelerini öğren. Onların ideallerini örnek almaya çalış. İnsanları dinledikçe mutlaka birinin hikayesinde beynin sana 'dur! bu adamın söylediği şeyler çok hoş' diyecek ve senin de o yoldan gitmeni sağlayabilecektir.
İlk sayfalarda arkadaşın dediği gibi, hayat gayesine ihtiyacın var, dini inancını bilmiyorum fakat İslam ile iç içe olmayı deneyebilirsin, dinden ayrı insanlarda hayat gayesi bulunamadığında (bazıları buluyor işte devlete veren oluyor, işine veren oluyor, bişeylere vs.) ama kendine bir hayat gayesi belirleyemediklerinde bir arkadaşımda rastladığım 'sonsuz tanelerden biriyim, intihar etmek istiyorum' kafasına geliyor. Bu durumda kişi kendini bir boşlukta hissediyor ve gereksiz, ölüp gidecek bir şey olduğunu düşünerek iyice salıyor kendini. Din sana namaz gibi sorumluluklar katar, bunları yaparken aynı emekli olmayı bekleyen bir işçi yada mezun olmayı bekleyen bir öğrenci gibi her namazda daha çok heyecanlanabilirsin.
Sonra, kendine bir rutin belirle, saldım çayıra mevlam kayıra olma. Sabah sporu, öğlen yemeği, akşam film izleme, gece kitap okuma gibi kendine rutin belirle, elinden geldiğince bunları yapmaya çalış.
Kendini azarla ve disipline et, bilmiyorum şuanki psikolojin kendi içinde nasıl ama eğer çok da vahim değilsen asker seni toparlayabilir. Vücudumuz hem metafiziki hemde direk fiziki açıdan tembeldir. Kimin önüne yemeğini koyarsan, sırtına yastık koyarsan kıvrılır orda sürekli yatar. Kimse bir şeyler yapmak istemez, ama kendine zorla bir şeyleri yaptırmaya başladığında, çalışmayan bir arabayı ittirerek çalıştırıyormuş gibi tekrar aktif edebiliriz. Aşırıya kaçmamak şartıyla.

İnşallah düştüğün sıkıntıdan kurtulur, ilaca falan ihtiyaç duymadan güzel bir hayat yaşarsın. Ama tekrar başa dönersek, evvela şu kötülüklerin anasından bi kurtul. Hayırlı geceler