hiçbir şey tek tek taraflı değildir. bir ilişkide bile hata varsa, önce hatayı kendinde aramalı insan. aynı şekilde bu devletimiz günden güne çöküyorsa önce kendimize sormalıyız, "ne yaptık ki bu hale geldik" diye. seçilen seçilmiş iktidar vs. bunları zaten anlatmaya gerek yok ki zaten siyaseti zerre sevmem. ama halk olarak ne zaman destek çıktık birbirimize?

önceden ne vardı, mahallede herkes birbirini tanır, yardıma muhtaç olan varsa yardıma koşar maddi manevi her şekilde yardım edilirdi. şimdi ne var, bir kaza olsa kameraya çeker youtube'a koyup para kazanmak isteriz, birisinin yardıma ihtiyacı olsa imkân olsa da olmasa da oradan uzaklaşırız. ama maddi ya da manevi fark etmez şuan halk, eskiye nazaran çok daha içine kapanık ve insanlardan uzak. ben 1 yıldır aynı muhitte oturuyorum, alt komşumu tanımıyorum. tanıyamıyorum, selam versem yüzüme dövecek gibi bakar ya da zorla selam alırım. eskiden bütün mahalleyi tanırdık, anneler yemekler götürür getirirdi. şimdi yan komşunu tanımıyorsun. asansöre binsen kimse yetişmesin diye hızlı kapı kapansın istersin. ciddiyim bunları yaşadım.

halk değişti, ekonomi değişti ve herkes paşa paşa yaşam derdinde ve kimse kimsenin umrunda değil. en çok da söylediğimiz söz ise "bana dokunmasın da kime dokunursa dokunsun"