Arkadaşlar bir Astsubay arkadaşın yazısını paylaşayım yeni gördüm paylaşmış. ama isim vermeyeyim yanlış olabilir..
/*-------------------------------------------------*/

Akşama program yaparsın gidemezsin.. Ertesi güne program yaparsın gidemezsin.. Hafta sonu program yaparsın iptal etmek zorunda kalırsın..
Arkadaşlarınla sözleşirsin sözünde duramazsın.. Devre yemeği düzenlersin görev çıkar.. Evlenecek olursun sözü eziyet,nişanı eziyet evlenmesi ayrı eziyet olur..

İzin alamazsın.. Alırsın izinler iptal olur.. Gıyaben yapılan düğününe 3G ile katılıp bültenlerde haber olduğun bile olur. Bir boşluk bulup çocuk yaparsın.. Eşinin hamile olduğunu bir operasyonda öğrenirsin.. Doğumda yanında olurum sözü verirsin elinden tutamadan..

Neye aş erdiğini hiç bilemeden aş erdiği şeylerin hiç birini tedarik edemeden… Sonra bir operasyona çıkarsın görev uzar uzaar uzaaar.. Döndüğünde eşin aramaz baban arar.. Çocuğunun doğum haberini ya bi ağaç kuytusunda verdiğin molada yada tabura yaklaşıp telefonun cekmeye başladığında alırsın.. Babandan…

Doğumdan bir iki hafta sonra kucağına alırsın yavrunu.. İlklerden hep uzak olursun.. İlk anne deyişi.. İlk babayı okula başladığında söylemeye başlar belki de zaten de.. İlk adımlar.. İlk fotoğraf karesinde iiimkanı yok olamazsın mesela.. 1 yaşına basar doğum gününde olamazsın,okula başlar ilk gün elinden tutup aynı sıraya oturamazsın… Olmazsın işte.. Varsın.. Ama olmazsın… Olamazsın.. Sonra..

Operasyon biter.. Şehit vermişsindir.. Yaralananlar olmuştur kardeşlerinden.. Sivilleri çekersin sokağa çıkarsın.. Etrafına şööyle bir bakarsın.. Kimsenin, hiç kimsenin olanlardan yaşananlardan haberi yoktur.. Hiç kimsenin.. Herkes kendi havasında..

Parkta oynaşan çiftler felan ilişir gözüne.. “Ulan!!!” dersin sert bir tebessümle 🙂 “Ulan…” Operasyondan kalan bir iki dal sigarayı arar ellerin ceplerinde.. Çakmağı hep unutursun aceleyle çıkarken.. Elinde sigarayla gelen üniversiteli gençten ateş istersin.. Bir tebessüm daha 🙂 Eyvallah dersin.. Eyvallah edersin.. Eyvallah..

Ama.. Vallahide.. Billahide.. Ne kadar büyük yemin varsa işte.. Şikayet etmezsin.. Tebessüm edersin.. “İyi” dersin.. “Hayat normal seyrinde.. Bu bize yeter.. Bunun için uğraşıyoruz zaten..” Eyvallah.. Birde bir bayrak gördün mü direğinde salınan okul bahçesinin.. Ahhhh.. Ahhhhhhhhhhh işte aahhhhh… Vuslaattt…Yemin ederim kalp atışların hızlanır.. O an ki tebessümü evde ki eşin bile kıskanır..
Öyle işte.. Eyvallah…