Optimist birisi olduğunu rahatlıkla söyleyebilirim.

Sanırım bunu, ya çok fazla sinirlenmeme veya aniden sinirlenmeme borçluyum, ya da düşünce yapımda "canı sağolmak" veya "senden değerli değil ya" sözlerini isteksizce, o an aklıma gelmesiyle yapıyorum. Ben düşünmüyorum zaten, bir şeyi düşünmek için iki saniyemiz var, üçüncü saniyede ağzımızdan laf çıkar genelde. Ben bu iki saniyede, olayın gerçek anlamda ciddiyetini (insan ve canlı olarak) düşünüyorum. Alışkanlık olmuş, eğer bana veya karşındakine önemsenmeyecek ama önemsemlnse bile bunu fazla dert etmeyecek şekilde tutumlu oluyorum.

Eğer, güne güzel başlamak istiyorsanız, bence pesimist veya optimist olmanıza gerek yok, sadece stresten ve sinirden öte durun, her şeyi dinlemek için iyice zaman verin, karşınızdaki kişiye hemen cevap vermenize gerek yok, sadece bu durumların sonuç ve sebeplerini, insanları indirmeyecek şekilde düşünün. Yani, kısacası tahammül her şeyi anahtarıdır.