Beni bi dinlesenize. 15 ay askerlik yaptım. müzisyen olduğum için ve şansım yaver gittiği için acemilikte sadece 5. günün sonunda bölük komutanıyla arkadaş olucak kadar yakın halde 1 ay boyunca gitar dersi verip sadece gitar çaldım. usta birliğide bi o kadar rahattı.

Fakat size şu kadarını söyliyim kendi başınıza gelmese de, yanınızdaki arkadaşınıza adamın teki burnu burnuna degicek kadar yaklaşıp tükürükler saça saça, avazı çıktığı kadar bağırarak ağzına gelen küfürleri ettiğinde ve bunu gün içinde sürekli yaşadığınızda (acemilik boyunca) inanın bölüğümde ki 300küsür kişi hem üstlerine, hem vatanına küfür eder hale geliyo sinir krizinden. malesef askeriyenin içi sadece egosunu beslemek için askerleri bekleyen insanlarla dolu ve bu çok tat kaçıran bi durum. kaldı ki ben gönüllü doğuda askerlik yapma kafasında bir insanken beni etrafım vazgeçirmişti. Ama inanın askerliğin daha ilk çeyreğinde eğer vatan için savaşmıyosan yaptığının vatana hizmetle hiç alakası olmadığı anladım.

Siz hiç çöp toplamak için birbirini ezercesine parmak kaldıran insanlar gördünüz mü, yada hergün tekrar tekrar seçilen bulaşıkçıların arasına girmek için?

Sözlerimi bağlıyorum. ülkemiz için kahramanca çatışan, savaş eden kardeşlerimiz hepimizin başının üstündedir. Fakat askere gidenlerin %90 ı bu kahramanların arasına malesef katılamayıp birilerinin hizmetçiliğini yapmakta ve egolarını beslemektedir.

Fikrim: Vatanına gerçek hizmet etmek isteyen gönüllü savaş bölgelerine gitsin yada imkanı olan herkes bedelliden faydalansın. Asla ben yaptım herkes yapsın kafasına giricek kadar kıskanç ve ezik değilim. Zaten bu kafada olanlar askere gittiğinde üstlerinden gördüğü eziyetleri altlarına yaşatıyo ya oda ayrı konu.