Ben yazilimin üniversitede ögrenilebilecegini düsünmüyorum. O yüzden hindistan ya da amerika pek fark etmeyecek cünkü önemli olan senin bi seyler yapman. Avrupa'da ögrenciler kendi kendine ögreniyorlar. Ögretmenler sadece gidis yoluna isik tutuyorlar o kadar. Ogrenci pratik yapa yapa ögreniyor ve daha sonra firmada calisarak (praktikant) ve ayni zamanda okuyarak isinde uzmanlasiyor ve mezun olunca tecrübeli bir yazilimci olarak mezun oluyor. Sistem bunun üzerine kurulu.

Hindistan yazilimda iyi degil, onlar amelelik yapiyorlar, herhangi bir markalari yok. Orada okumak da yasamak da her sey zor. (3 idiots filmini izlemeni tavsiye ederim). Isvicre'ye, bazi firmalar 6 ay-1 yilligina hintlileri getiriyorlar. Onlara bir ev kiralayip ellerine 2000-3000 frank verip köle gibi calistiriyorlar. Disari cikmalari yasak, ayni yatakta bir iki kisi birlikte yatiyorlar vs. Zaman bitince de geri gönderiyorlar. Bu organizasyonu yapanlar da hintliler. Yani kendi vatandaslarini getirip köle gibi calistirip tekrar geri gönderiyorlar ve yeni grubu aliyorlar. Bu insanlarin yaraticiligi yok, marka degeri üretemiyorlar vs.

Amerika da sansin elbette daha fazla. Silikon vadisi gibi bir olgu var en azindan. Orada marka degeri olan firmalarda calisabilirsin, vizyonun genisler, daha rahat bir hayat sürersin. Bildigim kadariyla egitim almak cok pahali bir is. Bir kac devlet üniversitesi oldugu icin özel üniversiteler cok pahali. Eger burs bulamazsan kendin karsilamak zorundasin. Elbette orada okumanin cok avantajini göreceksindir. Bir cok imkan sahibi olabilirsin. atiyorum MIT de okuyorum diyebilmek bile seni farkli bir pozisyonun icine sokacaktir ve mecburen ögreneceksin. Türkiye'deki gibi calismadan gecme olayi yok. Calisip hakkinla gecme olayi var ve üniversitesine göre zorluklar olacak.