"Kalp deniz, dil kıyıdır" der Mevlana..Bu iki anlamı barındırır. insanın göğüs kafesi ile zihni arasına sıkışan düşünce/fikir/niyet kendini dert olarak ifade ederr.. Niyeti Salih olan için kalpten dile vuran kelimeler bir dermana dönüşür..Dertleşirsiniz, gönlünüz ferahlar.. Kalbinden fesat karanlığı dışa vurumunda ise kötülük irad olur...
Herhes kalbinden gecer kadar iyidir/erdemlidir/anlamlıdır.. Herkes kalbini yoklasın..
sonra "lime takulune mela yefalun"(neden yapmadığınız şeyleri söylersiniz).. ifadesinden geri durabiliriz... vesselam...