Yorumlar uzun olduğu için okuyamadım ama tespit edebildiğim kadarıyla mutsuzluğun birkaç sebebi var. Hayat pahalılığı, alım gücünün düşmesi, televizyonlarda sürekli insanları özendirme teşvikleri ve hepsinden önemlisi ekonomik tatikçiler. Ekonomik tetikçi nedir işte buyrun:
https://www.youtube.com/watch?v=Fxvjq29NbJs


Özellikle seçimden sonra herşey gün gün artmaya başladı. Bunu çok net görebiliyorum. En basitinden çocuk maması bebişim doğduğunda 25 tl filandı. Sonra her hafta kuruş kuruş artmaya başladı. Şimdi aynı mama 45 tl civarında. Bu sadece çocuk maması. Daha geçen günlerde haberlere çıktı soğan 7 lira diye. Fiyatlar dengesiz, dolar olmuş 5 tl, amerikadaki adam apple makinayı 2 hafta çalışarak alabilirken bizde en az 1 yıl çalışmak gerekiyor. Resmen üçüncü hatta dördüncü dünya ülkeleri gibi olduk. Bunu bizi yönetenlerin suçu olarak görmeyin. Bir toplum neyi hakediyorsa o şekilde yönetilir. Kendimizi geliştirmeliyiz. Sirkelenmeliyiz ve kendimize gelmeliyiz. Mutsuzluğumuzun asıl sebebi biziz.

Ben 12 yıldır program yazıyorum. Çoğu programcı gibi sayısal derslerden hoşlanır, sözel derslerden nefret ederdim. Bu yüzden tarih derslerini hiç sevmezdim. Tamam geçerdim, hatta üniversite sınavında sözelden iyi puan alıp bilgisayar öğretmenliğini kazandım ama bu yeterli değil. Tarih dersinin ne kadar önemli olduğunu ancak üniversiteden sonra anlayabildim. Tarih dersi o kadar önemli ki hiçbir dersi öğrenmeyip sadece tarih öğretseler yeridir bizim millet için. Bizim yaşadıklarımızı yaşayacağımızı tarihteki önemli insanlar söylemiş, bizi uyarmış ama biz tarihimizi bilmediğimiz için bunları yaşamaktayız. Aah ah çok doluyum bu konuda.