8-9 yaşlarımdaydım, o dönemlerde walkmanler popüler olmaya başlamıştı, herkesin belinde walkman dolanıyor etrafta. Yan binada oturan bir kız vardı kıza aşıktım. Kız ve benim diğer arkadaşlarım oturmuşlar, hepsinde walkman müzik dinliyorlar. Tabii bende yok aval aval bakıyorum bunlara ve içten içe kıskançlık var. Babama ısrar ettim walkman al walkman al diye, bir gün eve geldi kocaman cd çalar almış tabii diyemedim baba bu benim kadar nereme takıp sokakta gezeyim bunu diye.

( Alet bunlardandı ) ;



Düşündüm taşındım, kıza hava atmam lazım tabii, sonrasında cd çaların kulaklığını aldım taktım kulağıma boş ucunu da cebime koydum başladım sokakta dolaşmaya. Sanki bir şey çalıyormuş gibi de kafamla ritim tutuyorum. Kız sonunda çıktı dışarıya taktı walkmanini oturdu duvara, önünde gidip geliyorum kafa sallaya sallaya.

Biraz süre geçti ve kız arkamdan bağırdı. Döndüm kulaklığın birini çıkardım ve " efendim?" dedim. Kız ise " ne dinliyorsun gel beraber dinleyelim" diyerek gülücük attı. O an başımdan aşağı kaynar sular döküldü, dilim tutuldu ve sonrasında kıza hiç bir şey demeden koşa koşa eve gidip ağlamıştım. Ve daha da garip olanı ise bu olaydan 1 hafta sonra arkadaşlarımdan biri, benim nereme takıp gezeyim dediğim CD çalardan almış ve " oooo walkman mi kaldı artık bunlar artık moda " diyerek kıza hava atıyordu.