Sabretmekten çatladı millet ama uzun bir süre daha böyle, böyle olmayı seçtik devam diyoruz.
Bedelli çıktı biraz gülecektir yüzler, 1 ay sonra yine herşey eski haline dönecek.
Ne kadar ters gibi görünsekte hepimizin derdi aynı. Markete pazara girip çıktıktan sonra ister istemez yüzler asılır.
Ve malesef dolsa ne dolmasa ne denen dolar etkilerini 1-2 ay sonra hissettirir dedik, hissetmeye başladık.
Kıytırık bina poşetini 72,50 ye almışken şimdi 100 tl altında yok piyasada.
Telefon ve laptop alacaktım vazgeçtim, idare edeceğim. Bu dönem ekstra borçlanmaktan da kaçıldığı için durgun olan piyasa biraz daha durgun, sonra da olan bu işte.

Ama herşey iyiye döner diye ümit etmek benim de isteğim ve hakkım ancak, bunun için en kısa vadede yurt dışına yüklüce satış yapmamız lazım ki pek mümkün değil.
Dış yatırımcının korkmadan gelip bolca yatırımı şart. Ama rejim değişerek tek kişiye bağlanan ülkede güven sorunu olur mu endişesi vardı.
Sonrasında tek adam rejimine geçiş yapan ülkede hazine başına, ülkenin başının damadı atandı. Bilmem içerden ne kadar güzel görünüyor ama, dışarıdan bu hiç hoş değil.
Kısa vade de ise bu garip durumun ve akraba/tanıdık ile kurulan bakanlıkların dış çevrede güzel karşılanmadığı da ortada.

Peki şimdi ne olacak ve bir anda toz pembe olacak. Sabır sabır sabır da ne zamana kadar kemer sıkacağız?
Kusura bakmayın ama benim sabrım taştı ve geçiştirme oyalamalardan sonra daha büyük birşeyin geleceğini görüyorum.
Ve sihirli değnek olmadığına göre, izliyorum sadece. Bakalım 1-2 ay sonra çok daha mı iyi olacak, yoksa bu durum devam ederek belki de daha mı kötü olacak.

(boş boş aman alıntı yapmayın, içi boş yorumlar yapmıyorum. herkesin yorumu kendine. benim düşüncelerim de bunlar.)