Tüm yazıyı ve yorumları üç adet "sakız" çiğneyerek okudum. Bazı cümleler o kadar saplanıyor ki insanın ciğerine bir ah çekmeden geçemedim. Yaşamın, dostluğun, ailenin, sevginin tamamiyle değerini yitirip herşeyin para üzerine kurulu olduğu dünyada hala ailenin, dostluğun ve sevginin değerini bilen insanlara selâm olsun diyorum sadece.

Tamamiyle herşeyin "para" olduğu şu dünyada gençlerin başka neyin peşinden gitmesi beklenebilirdi ki?

Ve sözlerimi bir Türk milliyetçisi olarak daha çok komünist kabul edilen Nazım Hikmet'in fikrinden dolayı hapse mahkum edilmesi üzerine yazdığı mükemmel bir şiirle bitiriyorum:

Ben içeri düştüğümden beri güneşin etrafında on kere döndü dünya.
Ona sorarsanız: 'Lafı bile edilemez, mikroskopik bi zaman.'
Bana sorarsanız: 'On senesi ömrümün.'

Bir kurşun kalemim vardi, ben içeri düştüğüm sene,
Bir haftada yaza yaza tükeniverdi.
Ona sorarsaniz: 'Bütün bi hayat.'
Bana sorarsanız: 'Adam sende, bi iki hafta.'


Tamamını dinlemek için..