harosa adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
Abi bir yıl üniversiteye gittim, altımda arabam cebimde param vardı. Güzel dostlarım vardı, ama çıkmıyordu tadı. Şuan ki üzgünlüğüm bundan sonrada hiç bir şeyden tat alamayacak gibi hissediyo olmam
Acıyı geçirecek tek şey zamandır. Tabii bir de çivi çiviyi söker deyimi var onun da doğruluk payı yadsınamaz. Zaman unutturmaz ama alıştırır yoksa nasıl katlanırdık ölümlere. Şunu farkettim, eğer -miş gibi yaparsan o -miş gerçek olur. örneğin unutmuş gibi zamanla unutursun. Bunun için tamamen yapman gereken şey unutmuş olsan hayatın nasıl olurdu öyle yapmak. Onu hatırlatan şarkılardan uzak dur. Melankolik şarkılardan uzak dur. En önemlisi bir şeyler için enerji harca çünkü harcadığın enerji seni yeniler. Hayatıma bunu öyle bir adapte etmişim gibi enkazlardan sağ çıkmak uzun süredir zor olmuyor. Bir zaman sonra artık beyin bunu savunma mekanizması haline getiriyor ve evet biraz acımasız bir şey ancak ne gelir ki elden. O yüzden bugünden itibaren kendini arabam vardı arkadaşlarım vardı gibi süslü şeylerle avutmak yerine gerçek bir şeyler yap ve o gerçeklerde unutman gereken şeylef yer almasın. Pembe Fili Düşünme diye bir kitap var belki duymuşsundur. Bir şeyi ne kadar düşünmek istemezsen o kadar düşünürsün der ve bu doğrudur. Onu unutman gerektiğine kendini şartlama sadece gerçeklere odaklan ve kendine onu unutmak için zaman ver. Unutmaya çalışarak unutamazsın. Şu an belki bizim yazdıklarımızı okurken o işler öyle olmuyor abi diyebilirsin ama inan bana oluyor. Özetle zamana bırakıyorsun melankolik şarkılar ve ortamlardan kaçınıyorsun. Kendini avutmak yerine gerçeklere odaklanıyorsun ve bir şeylere gerçek anlamda enerjini harcıyorsun. Kendine iyi bak.