Benim yazımdaki yanlış olan kısmı belirtirseniz sevinirim.
Ekonomi/ bankacılık ve bunların fıkhi boyutunda hatrı sayılır bilgi sahibi olduğumu düşünürüm.
Bu nedenle itiraz noktanızı merak ettim.
hocam bu ikinci kısma çok şey yazmışsın. ama olayın özünü kaçırmışsın.
özet şu: sen bir iş yapıyor olsan misal karpuz alıp satıyor olsan ben de sana desem ki al şu 5.000 lirayı. bunla da karpuz alsat. 5 bin TL mi 1 ay sonra geri verirsin. bu parayla kazandığın para da kaç lira olursa %50 paylaşırız. ve sen de 1 ayda 5 bin liralık karpuzdan 2 bin lira kazanıp bin lirasını bana versen bu faiz olmaz. dinen de tavsiye edilen budur.
ama ben sana desem ki al şu 5 bini. ister kazan ister kazanma 1 ay sonra benim 5 bin lirama ilave olarak 1 kuruş ver. o 1 kuruş faizdir. ve dinen haramdır.
Son zamanlarda moda olan melek yatırımcılık, ortak girişimler vs. hem dinen tavsiye edilen hem de ekonomi için daha uygun olan durumlardır.
Sizin bir iş fikriniz olsa kredi çekme durumunda baştan kredi faizini maliyete ekler ve ona göre karlılık analizi yapıp belki de o işe girmekten vazgeçersiniz.
ama bunun yerine iş fikrinize ortak olabilecek yatırımcılar bulsanız çok daha rahat o fikir üzerine ilerleyebilirsiniz.
5000 TL'yi bana faizle verirseniz size 5000 TL'yi yıl sonra faizi ve enflasyon oranı kadar kayıbı ile birlikte öderim.
5000 TL'yi bana al iş kur batarsak beraber batalım tutarsak işinde %50 ortak yap derseniz 5000 TL ile kazanabileceğim farzı misal aylık 3 bin TL gelirden ömür boyu 1500 TL kazanacaksınız.
İkisi farklı şeyler. Faizde ekstra giderim yıllık %30 kayıptan 3 yılda %100 olsa bile ömür boyu 1500 TL ödemekten çok daha mantıklı değil mi? 3 yıl sonra 5000 TL'yi 10 bin TL olarak ödeyip uzun süre aylık 3000 TL kazanmak mı? 10 bin TL ödemeyip yılda 15 bin TL ortağına pay ödemek mi?
Ortak olduğunda da al şu 5 bin liramı al batarsa bir şey olmaz canın sağolsun tutarsa kazandığının yarısı ömür boyu benim diyorsun. Risk alıyorsun. Aldığın riske oranla yüksek kar marjı hedefliyorsun.