Aynen beni anlatıyor. Benimde arkadaşım yok hiç. 2 dostum var çocukluk arkadaşım ama hepimiz iş yüzünden görüşemiyoruz.

Çoğu kişi asosyalsin diyor. Git insan içine karış diyor. Ama ben mutluyum bu halimle. Hatta kafam daha rahat.
Neden rahat peki?
Çünkü en azından işi düştüğünde yada canı sıkıldığında arayacak, senin işin düştüğünde işi çıkacak birileri olmuyor hayatımda. Menfaat ilişkisinden nefret ettiğim için çoğu kişi beni bunaltıyor. Belki de yaşadığım şehir yüzünden. Konuşacak mevzularda hep aynı oluyor. Karı-kız, araba, futbol, kumar vs. Bu tarz muhabbetler beni çileden çıkarıyor. Kafa dengi birini de bulamıyorum.

Yaşım 30. Şu anda askeri bir kantinde çalışıyorum. Asosyal olmama rağmen😁 askerlerle iletişim konusunda hiç sıkıntı yaşamıyorum. Hatta onlarla en çok konuşan muhabbet eden benim, o yüzden hep bana geliyorlar😊.

SÖMB