Çok samimi, güzel, tatlı olmuş konunuz. Değerli hocam, bana kalırsa "olayım" denince olunmayacak bir mesleğin erbabısınız. Aynı şekilde ben de üniversitede tiyatro öğrencisiyim. Bizde de pek "olayım" denince olunmuyor. Bu türden meslekler biraz heyecan ve azim istiyor. Mesleğinize gönülden bağlı olduğunuzu düşünerek zaten mutlu olmak için elinizde küçük bir sebebin olduğuna inanıyorum. Haricinde hazcı bir yaklaşımla tavsiye verecek olursam; yaşam bir devinimdir. İnsan yaşamdan aldığı haz ölçüsünde mutlu olur. Felsefede hazcılığı duyan insanlar biraz garip yaklaşıyor ilk zamanlarda... Bilgi bir haz olabilir; bir ansiklopedi bitirmek, yeni insanlar tanımak, hiç tanımadığın birileriyle oturup bir yerde bir şeyler içmek, ölümüne sarhoş olmak, ibadet etmek, bir sever ya da amatör olarak sanatla ilgilenmek diye uzar gider liste. Size haz veren her şey sizi mutluluğa taşır. Açıkçası ben de biraz mizantropum fakat elime bir bira, kucağıma bir sokak kedisi alıp bankta insanları, akan yaşamı izlemek bile huzur veriyor. Kendinizi yaşamın içine bıraktığınızda mutluluk olmasa bile huzura kavuşacağınıza inanıyorum.