Teresa Amabile, Harvard Business School’un Direktörüdür ve dünyanın önde gelen araştırmacılarından biri, organizasyonların çalışanlarında yaratıcılığın nasıl geliştiğine yöneliktir. 1998’de yedi farklı şirkete baktı ve bunların hepsinin yaratıcılıkla baş etmenin farklı yollarını gördüklerini ve bazılarının çalışanlarında aktif olarak yok ettiğini gördüler. Şirketlerin yaratıcı insanları dronlara dönüştürebileceği altı anahtar yolu ayrıntılı olarak anlattı.
Yanlış İş






Şirketlerin yaptığı yaygın bir hata, çalışanın işe gerçekten uygun olup olmadığı fark etmeksizin, bir sonraki mevcut çalışanına yeni bir görev atamalarıdır. Bu ‘rol uyumsuzluğu’, çalışanların yeterince gerilmediği veya derinliklerinden çıkmadığı anlamına gelir.
Herhangi bir işte, insanlar zorlandıkları gibi hissetmek zorundadırlar, ama bu amaç onların ulaşamadığı yer değildir. Bu şekilde kendileri kendilerini durgun hissettirmez, kendilerini aşırı çalışarak hissetmezler.
Yöneticilerin, çalışanlarının özelliklerinin ve yeteneklerinin anlaşılması ve bunların yeteneklerine göre gereken görevlerle eşleştirilebilmeleri gerekmektedir. Bu sadece daha verimli bir işyerine değil, daha mutlu ve daha zorlu çalışanlardan daha fazla yaratıcılık sağlar.
Kısıtlı Hedefler

Yaratıcı sürece sözde bir sonuç olduğunda, insanlar daha kısıtlı hissederler. Bu, kendilerini itmeyi bırakmaları ve süreçte herhangi bir düşünceye yer bırakmadan önceden imzalanmış hedefe doğru ilerledikleri anlamına gelir. Çalışanlar o zamana kadar kendilerini zorlamazlar ve herkes kaybeder.
Şirketler bunu her zaman çalışanlardan gelen yeni fikirleri reddederek ya da çalışanların nerede olduklarını bilmemeleri için hedef kitlelerini sürekli olarak hareket ettirerek yapabilirler.
Kuruluşlar bir proje için hedef belirlemeli, ancak daha açık uçlu olduklarında, çalışanlar daha yaratıcı olacaklardır.
Mantıksız Kısıtlamalar






Dediğim gibi, baskı yaratıcılık için işe yaramıyor, ancak yöneticiler ve şirketler bunun olduğunu düşünmeye devam ediyor. Çalışanlarına yeni ve heyecan verici fikirlerin ortaya çıkması için gerçekçi olmayan zaman kısıtlamaları koydular ve daha sonra çalışanlar kötü düşünülmüş çözümlerle ortaya çıktıklarında, hiç bir zaman önlenemediler.
İnsanlar işi yapabilmek için yeterli zamana ve kaynaklara ihtiyaç duyarlar. Şirketler her zaman alt çizgiden endişe duydukça, genellikle çalışanlara verdikleri zaman ve kaynak miktarını kısıtlayarak yaratıcılığı kısıtlayan en az kaynakla uğraşmaya çalışırlar.
Çalışanlarında yaratıcılığı teşvik etmek konusunda gerçekten ciddi olan şirketler, insanlarının yeni fikirleri düşünmek için zamana sahip olmalarını sağlamalıdır.
çabuk ve çabuk bir şekilde fikirlerle ortaya çıkmak için aşırı baskı altında değiller.
Çeşitliliğin eksikliği

Çoğu ofisin sahip olduğu iş ortamı – kodlayıcılarla kodlayıcılar, tasarımcılarla tasarımcılar, yönetici ile yönetici – bu küçük grupların her birinde monotonluğun kolayca yerleştirilebileceği anlamına gelir.
Bu gruplar çok iyi anlaşıyorlar, ama kısmen birbirlerinin düşüncesine meydan okumadıkları için. Grubun her bir üyesi aynı bakış açısına sahiptir, bu yüzden tüm fikirler aynıdır. Böylelikle, her grup kendi kendini yaratıcı olarak düşünebilse de yaratıcılığın asgari düzeyde tutulmasıyla sonuçlanır.
Bir grup ne kadar farklı olursa, daha fazla bakış açısı görülür ve daha fazla fikir ortaya çıkar. Bu daha uzun sürer ve organize edilmesi daha zordur, bu yüzden şirketler genellikle bunu yapmaz, yaratıcılığı engeller. Ancak, kimsenin girmesine izin verilen ve farklı görüşlerin temsil edildiği şirketler için, yaratıcılığı ödüllendirmek ve çok daha iyi fikirler üretmek eğilimindedir.
Teşvik yok






Eğer insanlar eleştiri gibi bir maliyetin olacağını düşünürlerse, yeni bir fikir bulmak için yaratıcı olmazlar. Amabile, bazı şirketlerin, şirketten tümüyle etkili bir şekilde yaratıcılıklarını sürdürebilmeleri için halkını o kadar çok değerlendirdiğini ve eleştirdiğini buldu.
İyi şirketler, çalışanlarının yeni fikirlerle geldikleri için cezalandırmazlar, bu fikirler bir şeye yol açmasa bile, çoğu zaman olan şeydir. Şirketler, çalışanlardan gerçek bir yaratıcılık elde etmek için her türlü fikri teşvik etmelidir.
Destek yok






Küçük girişimlerin çoğunlukla daha büyük rakiplerini manevra yapabilmesinin nedenlerinden biri, bu büyük şirketlerin genellikle gerçek yaratıcılık için kurulmamış olmasıdır. Güç mücadeleleri, ofis politikaları ve itirazlar, bu tür örgütlerin bir parçası ve parselidir ve bunlar şirketin yaratıcılıklarını daha önemli hale getirdikçe yaratıcılık katilleri olabilir ve bireysel yaratıcı çalışanların ihtiyaç duydukları destek ve kaynaklara erişimi yoktur. Şirket içindeki kişilik sorunları nedeniyle.
Daha fazla şirket gruplar ve bilgi akışı arasındaki işbirliğini destekler, yaratıcılık için daha iyidir.
Bugün Yaratıcılığınızı Serbest Bırakın

Yaratıcılığı öğrenmek için hala çok şeyimiz var. Hala orijinal bir düşünceye sahip olduğunuzda beyninizde neler olup bittiğini tam olarak bilmek istiyoruz, bu sahte deneyimleri tamamen yeni bir şeyle bir araya getiriyoruz. Hala deneyimlerimizin, düşüncelerimizin, düşüncelerimizin ve düşüncelerimizin, benzersiz bir şey bulmak için birlikte nasıl çalıştığını bilmek istiyoruz.
Ama oraya gidiyoruz. Asıl gerçek şu ki, yaşamı ne kadar çok yaşarsanız o kadar yaratıcı olacaksınız. Dünyada, deneyimlemek, egzersiz yapmak ve düşünmek, bir masada stres atmaktan neredeyse her zaman daha iyidir. Hayattan ne kadar çok keyif alırsanız, daha fazla yaratıcılık çağırabilirsiniz.
Bu cevaplar, kendi yaratıcılığınız üzerinde ne kadar güce sahip olduğunuzu göstermelidir (ve endişe verici bir şekilde, diğerlerinin yaratıcılığınız üzerinde ne kadar güce sahip olduklarını da). Ancak eve götüren mesaj, kim olursanız olun, ve her ne yapıyorsanız yapın, yaratıcı enerjiyi kendinizin içinde kullanabildiğiniz sürece, yaratıcı bir güç merkezi haline gelme yeteneğiniz olmalıdır.



Yazı Kaynağıhttps://ondotasarim.com