Kardeş ben 22 yaşındayım. Sırf babamın sorumsuzluğu yüzünden yarım milyon borç içinde buldum kendimi. Anam babam hasta. Bir kardeşim öldürüldü. Yeri geldi yatağa parasızlıktan aç aç girdim. Yeri geldi ailemden hangi birini kaybedeceğim korkusuyla yatağa girdim. Daha saymadığım söyleyemediğim bir ton şey. 22 yaşında bu kadar yük bir insana fazla. Ben bile salak salak düşünme ne insanlar var diye kendimi avutuyorum.
Ne adamlar tanıyorum annesi babası ölmüş. Kardeşi kanser. Borç batağında. Evleneceği gün aldatılan. Bol keseden atmıyoruz. Dediğin gibi bu adamın mızmızlanması haksızlık.
Yaşam bu arkadaşım yaşam. Bir kere sahip olabiliyorsun buna. Adam evinde oturup kendi kendine triplere giriyor. Çık dışarıya yahu. Dışarısı cennet cennet.
Arkadaşı az çok forumdan tanıyorum. Bu kadar çocukça düşünceye sahip birisi gibi durmuyordu çok şaşırdım. Umarım oturur açtığı şu konunun, düşündüğü şeyin ne kadar boş ne kadar saçma olduğunu anlar.
Her insanın psikolojisi farklıdır kardeşim,basite indirgenicek kavramlar değil bunlar sana göre basit gelebilir ama diğer bi insanı intihara sürükleyebilir,yani herşey dışardan göründüğü gibi değildir.Misal babam stresten bak dikkat et stresden demans hastası oldu.Şuan üstünü bile giyemiyor,konuşmada zorluk çekiyor.Ama dışarıdan görenler senin gibi yorum yapanlar bişeyi yok diyo,ama işin içine girince farklı oluyo senin psikolojin sağlamdır,diğer insana ağır gelebilir.Kısacası demek istediğim psikoloji tamamen farklı bi boyut yadırgamamak lazım.