Sünbülzade Vehbi Efendi'nin Yoğun Rücu İçeren Şiiri. Söylentiye Göre Bu Şiiri Padişahın: "Bana öyle bir şiir yazacaksın ki şiirin ilk iki satırı seni cellatın eline verecek, son iki satırı ise cellatın elinden azat edecek. Bunu başarırsan mükafatlandırılacaksın, başaramazsan öleceksin” Demesi Üzerine Yazmış.
Bu Rücu Şiirine Bir Örnek Daha Vereyim.
Alıntı
“Karın ile kızının, bağda geçen günleri
İşte sana mektubum, okuyasın her zaman”


Bağa geldikleri gün, verdim ağızlarına
Önceden hazırlanmış, Külahlı dondurmadan


Damda gördüm onları, sokulmuş vaziyette
Arılar ısırmıştı, yapıverdim pansuman


Sıcacık önce karın, sonrada kızın verdi
Yedim yemeklerini, eyledim dua heman


Önce karına vurdum, sonra kızın istedi
Tetenos iğnesini, hastalanmadan aman


Islatmadan geçirmem, emin ol Halil bey’im
Sobanın borusunu, olsa da bana güman


Isınıp gevşeyince, önden yalayıverdim
Kara kovan balını, başımdan çıktı duman


Daracık deliğine, basınca çok bağırdı;
Arabanın motoru, dağıtmıştı şanzuman


Mutfakta sokuverdim, kafasından tutarak
Tüpleri birer birer, yerlerine pek yaman


Anne kız coşuyordu, salladıkça arkadan
Salıncak kopacaktı, bağırmasa Asuman


İşte bey’im böylece, geçirip gidiyorum
Sensiz bu günlerimi, hep bilesin Vesselam