''İstanbul'un üstüne güneş doğdu,*
Çıktı silkinerek gecenin içinden,*
Kız gibi minareleriyle Süleymaniye,*
Sultanahmet, Sultan selim, Fatih camileri.*

Türbeler, çeşmeler, sebiller*
Aldılar aydınlıkta yerlerini.*
Şakımaya başladı bülbül gibi*
Bağdat köşkünün çinileri;*
Hepsi de alın teri,*
Hepsi de el emeği.*
Bir yaprak düştü döne döne şadırvana;*
Bir kumru su içti şadırvandan.*
Üsküdar'ın fakir evleri göründü uzaktan*
En arkada Çamlıca tepeleri.''

Oktay Rıfat Horozcu / İstanbul Şiirinden