150.000 euro batırdım, yurtdışında üniversite eğitimimi yarıda bırakmak zorunda kaldım, hamallık yaptım ve şimdi şükürler olsun tekrar bir şekilde kendimi azda olsa topladım. Bu süreçlerden önce tanıştığım kız arkadaşım ben bu süreçleri yaşarken hep yanımda oldu. Onca sinirimi stresimi hep ondan çıkardım bir çok defa ayrılmayı teklif ettim, kızdım, azarladım ancak o hep sakin kaldı ve beni sakinleştirmeye çalıştı, yapıcı olmaya çalıştı. O dönemlerimde yanımda olmasaydı destek olmasaydı belki daha ağır psikolojik travmalar yaşayabilirdim. Sonunda da şükürler olsun evlendik. Şimdi bütün ipleri ben onun eline verdim çünki bana çok emek verdiğini gösterdi. Ben bile kendimden nefret ederken o beni hep sevdi ve destekleriyle bunu gösterdi. Senin bu papatya demetlerini vs. ben hiç yapmadım diyebilirim. Eşim şuan öğretmen ve ailesi gayet varlıklı bir aile. Triplere girmedi, beni aşağılamadı ve hep destek oldu. Açıkçası sen bunca çaba harcarken özellikle bunca sıkıntının içerisinde biraz düşünceli olamıyorsa o kızla hayatını birleştirme çünkü evlendikten sonra türk kızlarının değiştiği karşı konulamaz bir gerçek. Şimdiden böyleyse ileride seni daha çok üzecek daha çok baskı kuracaktır. Yol ver gitsin derim ve inşallah karşına daha hayırlıları çıkar. Kendinide boş yere üzme emin ol senin şu yaptıklarına karşılık kaybeden taraf karşı taraftır.