Muhafazakar insanları hor görmekten hiç vazgeçmediniz, geçmeyeceksinizde gibi duruyor. Bu kin,bu nefret nereye kadar? Ne zaman bir, beraber, birlik olmayı becereceksiniz?
- Doğruya doğru, yanlışa yanlış diyebildikleri zaman;
- Eline Kuranı alan herkesin peşinden kör gözle gitmedikleri, ülkenin kararlarını rasyonel olarak değerlendirebildikleri zaman;
- Toplumsal konuları değerlendirirken "Burası müslüman ülke", "Bu islama ters" İslama uygun olması gerekir" cevabıyla farklılıkları ortadan kaldırmaya çalışmadıkları zaman;
- Benim cebimden çıkan paranın hiçbir şekilde hizmetinden yararlanmadığım, önünden dahi geçmediğim diyanet hizmetlerinin bütçelerine milyarlarca Türk Lirası para akıtılmadığı, Diyanetin sene ortasında bütçesini bitirip ek bütçe istemediği zaman;
- Müslüman olan ya da olmayan bir insanın hayatına müdahele edilmediği, saygı göstermeden saygı beklenilmediği zaman.
"Hor görmekten hiç vazgeçmediniz, geçmeyeceksinizde" sözünüzdeki "Siz" ifadenizden kastınız, anladığım kadarıyla 28 Şubat dönemini yaşatanları kastediyorsunuz. Açık konuşuyorum ben bu kişilerden değilim. Bu ülkede siyasal islami muhafazakarlar kadar siyasal kemalistler de midemi bulandırıyor. Çünkü bu kişilerin Atatürk'ün düşüncelerini ve şahsiyetini kendi menfaatleri uğruna kullandıklarını düşünüyorum.
Nasıl ki zamanında Atatürk'ü ve Laiklik kavramını kötüye kullananlar bu ülkede azınlık hakimiyeti kurup, demokrasiye ve laikliğin kendisine zarar verip Atatürk'e ihanet ettiyse; bugünün muhafazakar siyasetçileri de insanların dini zaafiyetlerini istismar edip kendi hakimiyetlerini yerleştirdiler. Onlar da hepimize ihanet ettiler.
Siyasetin, gücün dürüstlüğü ve samimiyeti olmaz. Siyaset yalanlar üzerine kuruludur. Eğer çoğunluk düşünmüyor, sorgulamıyor, yanlışa yanlış demiyor ve popülist ifadelere tav olup bu siyasetçilere benim geleceğimi peşkeş çekiyorsa, onlara sonsuz bir özgüven aşılıyorsa; ben o kişilere nefret ve kin duyarım.
Eğer bugün hakimiyet kuran kişiler Atatürk'ü istismar edip güç toplayanlar olsaydı ve çoğunluk buna körü körüne destekte bulunsaydı; işte o zaman onlara da karşı olur ve nefret duyardım. Nitekim, zamanında bunu yapanlar ordunun kaynaklarını elinde tutan bir azınlıktı. Kuşkusuz bu azınlık, yukarıda yazdığım maddelerin benzerlerini müslüman kimliğini taşıyan kişilere yaşattılar. O yüzden bugün o kişileri "iyi" olarak anmıyoruz. Bugün bize bunları yaşatanları gelecekte anmayacağımız gibi...
Her şeyi bir kenara bırakalım, Avrupanın bizi kıskandığına gerçekten inanan insanlarla nasıl anlaşabilir, birlik olabiliriz?