Geleceğe dair hiç bir planı, hiç bir hayali olmayan, çoluk çocuğu olmayan, baba parası yiyen ve babasının o yağ kuyruklarının olduğu iddia edilen dönemde kıt kanaat biriktirdiği parasına, elde ettiği mal varlığına güvenen, bir an önce anne babasının ölmesini bekleyen ki sonrasında mallarını rahat rahat satıp yerim diye düşünen (bir çoğu çoktan malları yemeye başladı zaten) insanların çoğunlukta olduğu bir ülke olduk maalesef.

Yok efendim eskiden yağ kuyruğu varmış, gaz kuyruğu varmış, ekmek karne ile alınıyormuş filan.. Bu kuyruklara girebilmek için cebinizde para olması lazım ki, o zamanlar para varmış demek ki. Şimdi cebinizde para olmadıktan sonra kuyruk olsa ne olur, olmasa ne olur arkadaş?

Sizler o dar zamanlarda ailenizin sizlere bıraktığı geleceği çocuklarınıza bırakabilecek misiniz? Önce onu bir irdelemeniz lazım bence. Bugün babalarımızın nesline bakınca genel olarak hepsi evlatlarına bir şeyler bırakmış. Çoğu da bunu o zor günlerde kazanarak elde etmiş. Şimdi soruyorum Allah aşkına, bu halinden memnun olan arkadaşlar çocuklarına ne bırakabilmeyi hayal ediyorlar?

İşin enteresan tarafı genelde cebinde parası olanlar bu durumdan şikayetçiyken, (çünkü kafası çalışan adam, çocuklarına daha iyi bir gelecek bırakmayı hayal eder) çocuğuna bir paket çikolata almaya parası olmayan, işsiz, arsız, ipsiz, sapsız adamlar (çünkü onlara nefes almak yetiyor) durumdan memnun. Allah ıslah etsin demekten başka çare yok anlaşılan.