Etrafa bakıyosun dönercisi kebapçısı full, sipariş yetiştirmiyor. Cafelerde restoranlarda park yeri bulamıyorsun, mobilyacı 1 masayı yapmak için 1 buçuk ay sonraya zaman veriyor, ev yaptım pencere taktıracam pvc ci 2 hafta doluyum diyor.
Bu ülkede bir tek patronların keyfi yerinde.. İşçi ve memur mutlu değil biri açlık diğeri yoksulluk sınırında.
Ben şahsen asgari ücretle çalışarak ömrümü heba etmemek için çok uzun süre önce web işleri ve ticarete atıldım. Adsense olmasa aç kalacağım. Aynı zamanda bilgisayar parçaları alıp satıyorum son zamanlarda onun da kazancı yok bağladığın paranın dönüşü okadar uzun sürünce zararına satmak zorundasın ki o parayla karlı ürün alabilesin.
Allah herkesin yardımcısı olsun, mutluluk sadece paradan ibaret değildir ama bu zamanda parasız mutluluk diye bir şey yok, mümkün değil.
Asgari ücretle çalışıp 2 çocuk okutan, ay boyunca faturaları nasıl ödeyeceğim diye kara kara düşünen koca yürekli babalara selam olsun.