Benim de bu tarz yorumları görünce cinlerim tepeme geliyor. Bu şekilde düşünmek tamamen cahillik, bilgisizlik. Zaten bu kişilere en çok zarar verenler senin gibi düşünenler. Biraz empati eksikliği biraz narsistlik yatıyor yorumun altında. Koskoca psikoloji bilimini yok sayıyorsun, eğer açta açıkta değilsen ailen varsa vs.vs.vs mutlu olacaksın. Sana göre şu koşulları sağlayan kişinin mutsuzum demeye hakkı yok. İntihar edeceğim diyen birini şaka da yapıyorsa ciddiye alın derim. Foruma yazan biri hiçte şov yapıyor olamaz gerçekten bir şeyler yolunda gitmiyordur. Bunun için onu suçlayamazsın, çaresizliği buna süreklemiş olmalı ki konu açıyor; görüş istiyor ve tekrardan söylüyorum kimseyi yaşadığı duygulardan, yaşadıklarından dolayı sorumlu tutamazsın.. Emin ol bu arkadaş da kederden öleceğine senden benden daha çok mutlu olmayı şükretmeyi istiyordur.
Sana göre depresyon, anksiyete bozukluğu gibi kavramlar ne ifade ediyor? Çok merak ediyorum. Dünyanın milyaderleri her şeye sahip insanlar bile depresyona giriyor. Sence bu olay şımarıklıktan vs kaynaklanıyor ama psikoloji literatüründe beynin, bilişsel sürecin bozulmasından.
Sizi bu yorumu yapmaya götüren şeyde psikoloji de belki şu şekilde açıklanabilir. Çocuklukta alınamayan yeterli sevgi veya ilgi eksikliği.. Gerçekten hâkaret olsun diye söylemiyorum sadece sizi anlamaya çalışıyorum. Kesin böyle böyledir de demiyorum zaten hepsi ihtimaller dahilinde.
Muhtemelen şu 2 düşünceden birine sahip olabilirsin. Ben hiç bu adamın yaşadıklarını yaşamadım, onu anlamıyorum, onun hissettiklerini bilmiyorum ve bu bana çok tuhaf geliyor öyleyse onu suçlayabilirim.
Ya da ben bu adamın yaşadıklarını az çok yaşadım ama stres vs. ile baş edebildim zor oldu ama başardım, kimse de bana yardım etmedi. Bu yüzden bu adamın hemen mızmızlanması haksızlık, beni rahatsız ediyor.
Kardeş ben 22 yaşındayım. Sırf babamın sorumsuzluğu yüzünden yarım milyon borç içinde buldum kendimi. Anam babam hasta. Bir kardeşim öldürüldü. Yeri geldi yatağa parasızlıktan aç aç girdim. Yeri geldi ailemden hangi birini kaybedeceğim korkusuyla yatağa girdim. Daha saymadığım söyleyemediğim bir ton şey. 22 yaşında bu kadar yük bir insana fazla. Ben bile salak salak düşünme ne insanlar var diye kendimi avutuyorum.
Ne adamlar tanıyorum annesi babası ölmüş. Kardeşi kanser. Borç batağında. Evleneceği gün aldatılan. Bol keseden atmıyoruz. Dediğin gibi bu adamın mızmızlanması haksızlık.
Yaşam bu arkadaşım yaşam. Bir kere sahip olabiliyorsun buna. Adam evinde oturup kendi kendine triplere giriyor. Çık dışarıya yahu. Dışarısı cennet cennet.
Arkadaşı az çok forumdan tanıyorum. Bu kadar çocukça düşünceye sahip birisi gibi durmuyordu çok şaşırdım. Umarım oturur açtığı şu konunun, düşündüğü şeyin ne kadar boş ne kadar saçma olduğunu anlar.