31 yaşına girecegim. Benim zamanımda, ilk okul ve ortaokulda iken öğretmene saygı ve hürmet vardır.Öğretmen de öğretmendi.. Yaramazlık yaptıgımızda kimisi tüm parmaklarını bileştiri ve sopayla vururdu..Bilirdik ki bu yapılan iyi birşey değil..Dayak yemedim demedim desem yalan olur ama toplasan bir elin parmaklarını geçmez. Ama ar nedir, namus nedir, vatan nedir millet nedir dostluk nedir, kötülük nedir, haram nedir öğrendik.
Dayak çözüm mü? Değil tabiki de ama köpege bile otur kalk demesini öğretirken ödül verip öğretiyorsak öğrenciye de anne babalar olarak gerekli şeylerin öğretilmesi "
eti senin kemiği benim" denilmesidir..
Öğretmenliği neden bıraktım biliyor musunuz? Hemde çok sevilen bir öğretmen iken, tüm tenefüs aralarını bile öğrencilerime veriken.Öğlen bile sınıftan çıkmaz ve velilerin beni tıka basa doyururken? Sırf ders anlatırken öğrencinin birinin ders anlatırken sesimden rahat olmasından ve bu nedenle veli ile neredeyse birbirimize girmeye ramak kaldıgım için...
Küfür yediğim için, bunu da kendime yediremediğim için..şuan bile 5 aydır işsizim .allah büyük.
Bizim zamanımızda öğretmene hürmet vardı, öğretmene çocugu teslim ederken yukarıda da basettiğim üzere "eti senin kemiği benim" düşüncesi vardır. canını yak ama ileri gitme der gibi..
Kimse kusuruma bakmasın, önce iş
AİLEDE BİTİYOR.. Aile, çocuguna edep haya verememişse, o çocuk bence eşekten farksızdır.yukarıda kırmızılı veledin oldugu gibi.Pardon eşek bile dur deyince duruyor çoğu zaman

Toplum olarak, 70'li 80'li 90'lı yıllardaki verilen hem aile hemde toplum hemde öğretmen ile ilgili terbiyeden artık uzaklaştık.
2000 ve sonrası bir facia...
Yetiştirdiğiniz veya 2000 sonrası yetişen nesilden aramızda dostlarımızda vardır. Lafım, sizlere değil, yukarıdaki video gibi yetişen veletleredir.
Önceden, yerde ekmek bulsak öper üç kere alnımıza koyar, öğretmenimizin bir ihtiyacı olsa hediye olarak veya ailemize söyleyerek ihtiyaçlarını giderirdik... Artık toplum olarak, "şu öğretmenin ayağını nasıl kaydırsak" düşüncesi hakim.
Söylenecek çok şey var da,
sussam gönül razı değil, konuşsam tesiri yok