Bunun nedeni biziz. 42 kişinin dünya serveti sahibi olmasının nedeni 100-200 yıl önce bizim büyüklerimizin ticaret, üretim, bir şeyler üretme gibi gayelerinin ve yeteri kadar azimlerinin olmamalarından kaynaklanıyor. ( Bu arada para dağılımında dünyada bir eşitsizlik varda bu kadar 50 kişiye ait olacak kadar vahim bir orandamıydı , bu bilgiyi nereden edindiniz ? )
Misal bazı insanlar , patronlarını sevmez. Sert, yer yer kabalaşan tavır ve durumlar sergiledikleri için. Bende eskiden aslında patronlara gerek yok falan diyordum nasıl patron oluyorlar diyordum. Aslında çalışanlar yeterli olgunluğa sahip olsa gerçekten patronsuz bir işletme sağlıklı bir şekilde işleyebilir. Fakat bunun için farzı misal 50 kişilik bir işletmede bireylerin ortalama net maaşı farzı misal 2500 TL iken patron aylık tek başına 25-50 bin TL arası kazanıyorsa çalışanlar şunu düşünmeli. Biz 50 kişi bu patron olmadan bir araya gelip 50 kişi en iyi niyetli şekilde birbirlerimizin rütbelerini , maaşlarını yüksek belirlerken kendimize mümkün olduğunca mütevazi olup rütbemizi ve maaşımızı düşük belirlemeye çalışabilir miyiz? Bu şekilde statüye ve sahip olunan bilgilere göre kendimizi belirli seviyelerde kademelendirip herkes kendi tecrübe sahibi olduğu konuda yorum yapacak bilinçte olup ortak bir şekilde 50 kişi bir işletme yönetebiliriz diyebilirler mi? Fakat bunun için ne gerekli en yüksek maaşı ben hakkediyorum değil en yüksek maaşı gerçekten işletmeye en çok faydayı sağlayan fark eder. Ve bu mümkün oldukça dinamik olmalıdır. Senin maaşın ne olmalı ? Mümkün olduğunca yüksek olmalı değil benim tecrübem , geçmişim bu bana göre hakkettiğim bu. Fakat kesinlikle şu şu arkadaşlar gördüğüm kadarıyla benden daha fazlasını hakkediyor düşüncesini gösterebilmeliyiz.
Böyle bir ortaklık kurulabilir mi? Böyle bir işletme oluşturabilir mi? İşte 50 kişi bir arada böyle yüzlerce olasılığı yerine getiremediğinden. Değil iş,işletme sorunları 50 kişi ortak olduğunda vay be bak onun eşi şirket parası ile ne almış vay , az çalışıyorlar bak biz nasıl çalışıyoruz düşüncelerinden işle ilgili kafada yer kalmayacağından böyle bir şey pratikte mümkün değildir. Gerekli çok düşük olan olasılıklar tutturulabilse her çalışan patronunun kazandığı 25 bin TL'yi aralarında bölüşmesi durumunda kişi başı 300-400 TL hatta rütbesine göre bazıları 500-600 TL daha fazla kazanacak. Patronunun 50 bin TL kazandığını düşünecek olursak ortalama kişi başı 600-700 TL daha rütbeli bireyler de de 800-900 TL aylık geliri artışı olacak belki de.
İşte bu 50 kişi yerine tek bireysel patronluk olarakta da benzer yaşama bakış açısı olarakta düşünebilir. Herkes çok para ister ama kimse çok para için sahip olduğu parayı hesabı,kitabını sağlam bir şekilde yapıp lüksünden, konforundan veya dertsiz başıma her gün dert çıkmasın modundan çıkmak istemez. Dünyada bizim ülkemizdeki kadar kaç ülkede ah bir devlet memuru olsam mantığı vardır. İnsanlar devlet memuru olmak için okul okuyorlar. Ve bakın burada amaç ya ben polisliği çok seviyorum ne olursa olsun polis olacağım, veya askerliğe ordumuza hastayım karda kışta ülkem için savaşmak istiyorum dese veya ben itfaiye olup zorda kalan tehlikeli anlarda insanlara yardımcı olup hayat kurtarmayı istiyorum dese bu da anlaşılır tebrikler yaşam amacı oluşturmuşsun kendine git polis veya asker veya itfaiyeci ol hem insanlara yardım et hem ülkene fayda sağla hem kendin mutlu ol hemde maaş kazan ( Win - Win - Win ).
Fakat bizde çoğunluk düşüncesi böyle değil ki. Devlette maaş iyi, devlette ertesi günde işten çıkarılamam , devlette ordu,emniyet, itfaiye vb. gibi alanlar dışında iş şartları iyi düşüncesi var.
Bu şunun gibi bir beklenti. Ya ben bu kızla/erkekle evlenmek istiyorum. Neden ? Kızsa çok güzel / erkekse kaslı yakışıklı , iyi bir mesleği -maaşı var , sessiz sakin bana karışmaz hatta bana bu üstünlükte kuramaz.
İşte bu tarz evlilik ile böyle meslek seçimi benzer ne yazık ki.