İlk mesajımdaki üslubumun gayet normal olduğunu görebilirsin. İnsanlara hakettiği tonda cevap verilir. Sen doğru düzgün bir tartışma mesajı yazabilseydin doğru düzgün bir cevap alırdın. Ne ektiysen onu biçtin anlayacağın. Kaldı ki mesajımda en ufak bir hakaret yok. Sadece biraz sert bir durum tespiti var. Bir konu hakkında bilgisi olmadığı halde bol keseden sallayan ve bilmediğini de bilmeyen birine ne denir? Ben de onu demişim. Eğer düzgün bir üslûp kullansaydın bu durum tespitini daha hafif bir tonda yapabilirdim. Cahil yerine "bilgi eksikliği olan" diyebilirdim mesela. Bu yüzden "ağzına gelen tüm hakaretleri yardırıyor" cümlen burada boşa düşüyor. Ortada bir hakaret yok, tek bir tane sert durum tespiti var.
Mesajlarından konu hakkında en ufak bir bilgin olmadığı gayet net anlaşılıyor. Boşuna "gerek görmediğimden uzun uzun mesaj yazmadım" tavırlarına bürünme. Eldeki malzeme belli, yazabileceğin belli. Mesajının "yaşıtlarınla oyna" kısmı zaten olayını özetliyor. Fikirlerini savunmak için yeterli argümana sahip olmayan, yetersizliklerini de kabul etmeyen kişilerin durumu bozuntuya vermemek için kullandığı kalıplaşmış lâflar. Ötesini beklemiyordum. Kaldı ki bu konuları konuşamayacağım yaşta değilim. Madem kalıplaşmış lâflara sığınacaksın bari uygun bir lâf bul. Dam üstünde saksağan, vur beline kazmayı. 27'sine gelmiş yetişkin birine "yaşıtlarınla oyna kardeşim" demek de nedir? Gören de zannedecek 60'ına gelmiş, feleğin çemberinden geçmiş, yaşamadığı tecrübe kalmamış biri 12 yaşında çocukla konuşuyor. Ya 27 yaşındayken yaşıtlarınla oyun oynamaktan başka bir işle uğraşmıyordun (uğraşmak için kendini yeterli görmüyor da olabilirsin, bir şey diyemem) ve herkesi kendin gibi sanıyorsun ya da karşılaştığın durumlar karşısında hangi cümleleri kullanman gerektiğini kestiremiyorsun.
Verdiğin cevaplara bakacak olursak bundan sonra cevap vermemen isabetli olur. Hem yeterli argümana sahip değilsin hem de nerede ne konuşacağını bilmiyorsun.