Mesela dün gece 11 den sonra telefonumu isteyip vermeyince bozulan biri daha oldu.
Şahıs henüz fiyat bile sormamasına rağmen ki duyunca zaten yan çizecekti, benden telefon istedi, vermeyince de bozuldu ve şöyle olağan üstü bir tepki verdi:
"Telefon ile ulaşamadığımız biriyle niye iş yapayım! Kolay gelsin."
O an hayat dersimi aldım ve hayatı sorgular oldum.
Bizim millet 3 kuruşa karşısındakini satın alamayacağını öğrendiğinde, Türkiye daha güzel bir ülke olacak.
Gsuit alıp emaile geçmenizi tavsiye ederim. Kelime kelime mesajları beklemeniz, dakikalarca işi anlatmanız gerekmez. Anlaşma yapılır, varsa "contract/sözleşme" imzalanır daha sonra iş bitinceye kadar sözleşmede söz verdiğiniz şekilde raporlar gönderilir, yapılacak revize var ise onlar halledilir iş tamamen sistemsel ilerler anlık mesajlarla, olmadık saatte gelen aramalarla ve süpriz isteklerle uğraşmaya gerek yok.
Hocam olumlu yaklaşımını anlıyorum da, ben adamlara Skype'tan yazdıramıyorum sen Gsuit ile email diyorsun. E-mail atacak adam zaten Skype'a bile gerek duymaz.
Millet o kadar tembel o kadar üşengeç ki, klavyeye basmaya üşeniyor bana derdini anlatırken. İlla konuşacak. Bunun aynısını sosyal ilişkilerimde de sıkça yaşıyorum zaten.
Ama gel gelelim, derdini anlatmak için klavye tuşlarına basmaya üşenen bu adamların hepsi sorsan, internetten, insanların bastığı klavye tuşlarından gelir elde etmeye çalışıyorlar ve bunun için benden yardım istiyorlar. İşte benim işin içinden çıkamadığım durum bu. Bunun bencillikten ve tembellikten başka açıklaması yok.
"Para kazanmak için klavye tuşuna basarım ama para harcayacaksam basmam istediğim gibi harcarım."
O zaman benimle değil başkasıyla çalışacaklar, konu bu kadar basit.