Kardesim aklı olan, kendini ve Rabbini tanıyan, hiç kibredebilir mi? İnsan aşağılığını, acizliğini, Rabbine karşı her an izhar etmek mecburiyetindedir. Bunun için her an her yerde aczini göstermesi, tevazu üzere bulunması gerekir. Hadis-i şerifte de buyuruldu ki:
(Allah rızası için tevazu edeni, [kendini, Müslümanlardan üstün görmeyeni] Allahü teâlâ yükseltir.) [Bezzar]
Bunun için kibirlenmek, Allahü teâlânın sıfatına, hakkına tecavüz etmek olur. Kula kibirlenmek yakışmaz. En büyük günahtır. Hadis-i kudside buyuruldu ki:
(Azamet ve kibriya bana mahsustur. Bu iki sıfatta, bana ortak olmak isteyenlere, çok acı azap ederim.) [Müslim]
Hadis-i şerifte buyuruldu ki:
(Âlimin afeti, kendini büyük görmesidir.) [İ. Gazalî]
Bu söylediklerimin hepsi, Ehl-i sünnet vel cemaat fırkasına göre, kafamdan kendime göre uydurduğum şeyler değil.
Yine başka bir hadisi şerifte peygamber efendimiz şöyle buyurmuştur;
(Ümmetim, 73 fırkaya ayrılacaktır. Bunlardan 72si, Cehenneme gidecek, yalnız bir fırka kurtulacaktır. Cehennemden kurtulacak olan tek fırka, benim ve Eshabımın yolunda gidenlerdir.) [Tirmizi, İbni Mace] - buda ehl-i sünnet vel cemaat fırkasıdır.
Benim hangi ilimlere sahip olduğumu merak etmişsiniz, Mısır EL-Ezher Üniversitesi İslam Hukuku Fakültesi mezunuyum.
Kardeşim kimi savunup kiminle mücadele ettiğinin farkındasındır umarım.
Allah biliyor ben kibir için söylemedim dediklerimi. Bazıları beni buna mecbur bıkaktı. Zira edepli edebinden susar, edepsiz ben susturdum zanneder.
Allah'tan başka hesap vereceğim kimse de yok. O benim kalbimi de niyetimi de biliyor.
Bilmeyen ne bilsin bizi bilenlere selam olsun.