sene çok önceki seneler;
sanayi de popüler olan ara dürümcülerden birine yemek yemeye girdim.
tam girdim ki kapıdaki garson üstü başı perişan bir kadını içeri almıyor, dedim ne oluyor burada.
kadın 1 liram eksik dedi
tavuk dürümün 2 lira oldugu yıllar bende de 3 lira var 1 lirasını kadına verdim.
adam para önemli değil abi satmıyorum buna girmesin dükkanıma dedi.
bende git madem karşıdaki yerden al dedim .

neyse yemegi yedik çıktık. ablam oturmuş caminin bahçesinde bir köşeye
eteği hınca hınç dolu 1 liraları sayıyor ama öyle böyle değil eminim ki benim maaşımdan daha fazla para var kucagında.

işte o gün bu gündür isteyenlere vermek yerine ihtiyacı olanlara ulaşmaya çabalıyorum.

konudaki hanım abla az kazanıyormuş işlev yerleri tam keşfedememiş demekki