çok sevdiğim bir abim anlattı
orturdukları sitenin camından bir üst komşusu çocuğunu çağırmış çocuk elindeki topu bırakıp hemen eve koşmuş, bunlarda üst kattaki çağırınca bizde çağıralım akranları yok hemde akşam yemeği saati yaklaştı diye düşünmüş başlamış çağırmaya, çocuk umursamamış gitmişler aşağıya çocuğu yukarı çıkarmak için sağa sola kaçmış bayağı uğraştırmış anlayacağınız..
adam avrupada büyümüş hiç sevmiyor dayak atmayı ama ne yapsın çok sinirlenmiş almış eline oklavayı hanıma demiş karışırsan senide döverim!
''çocuğu banyoya kitlemiş yermisin yemezmisin? bir daha çağırdığımda gelmezsen ayaklarını kırarım!'' aksanı bozuk biraz çok seviyorum kendisini Vallah kenan bey, o gündür bugündür 4 ay oldu balkondan ''nicşirvan eve geld diyoruz'' 2 dk içinde eve geliyor dedi
Dayak bazen iyidir
)
Konu bambaşka yerlere gidiyor ama yorum yapmak istedim
hocam bence yanlış bir hareket, düşüncenize saygı duyarım elbette, ben psikolog veya uzman falan değilim ama bir çocuk bu şekilde laf dinlemiyorsa çözümü sadece bu olmamalı. hele ki avrupa görmüş birinin bunu yapmasına şaşırdım. çok klişe olacak belki ama o çocuk, bu yöntemin işe yaradığını beynine yerleştirecek ve gücü yettiği kişilere aynı yöntemi uygulayacak. yaş ilerledikçe bunun düzeyi artacak ve akşam haberlerinde gördüğümüz "korna çaldı diye öldürüldü, yol vermedi diye dayak yedi" haberleri artacak. nerden nereye diyeceksiniz belki ama buna kelebek etkisi deniliyor. ve çok da şahit oldum buna ben.