“Ya Resulallah! Seni çok ama çok seviyorum.” dedi.
Efendimiz (s.a.s) şöyle bir döndü ve dedi ki: “Babandan ve annenden daha mı çok?”
“Evet, Ya Resulallah!” dedi.
Efendimiz: “Evladından ve eşinden daha mı çok?” diye sordu.
“Evet, Ya Resulallah!” dedi.
Bu sefer Efendimiz: “Malından ve mülkünden daha mı çok?” diye sordu. “Evet, Ya Resulallah!” dedi.
Efendimiz devam etti: “Peki, nefsinden ve canından daha mı çok?” diye sordu.
Konuşan; Efendimiz’in lisanı ile dilinin üstünde meleğin dili olan, konuşan değil konuşturulan olan Ömer idi.
“Ömer’in dilinin üzerinde meleğin dili vardır; o söyleyen değil, söyletilendir.”


Efendimiz’in sorusu karşısında Hz. Ömer (ra), hiç tereddüt etmeden: “Hayır, Ya Resulallah! Sizi nefsimden ve canımdan daha çok sevmiyorum?” dedi.“

Efendimiz, Ömer’in bu cevabı karşısında:
“Olmadı Ey Ömer, olmadı! Eğer ben sana nefsinden bile daha sevimli olmazsam kâmil bir imana ermiş olamazsın.” dedi.

Es Salatu Ve's-Selamu Aleyke Ya Rasulallah!
Es Salatu Ve's-Selamu Aleyke Ya Habiballah!
Es Salatu Ve's-Selamu Aleyke Ya Nûre Arşillah!
Es Salatu Ve's-Selamu Aleyke Ya Hayra Halgillah!
Es Salatu Ve's-Selamu Aleyke Ya Seyyidel Evveline Vel Ahirin!
Vel Hamdü Lillahi Rabbil Alemin!