İntihar etmenin mantıksız bir eylem olduğunu düşünmüyorum. Hatta devletin vatandaşlarına ötanazi hakkı tanıması gerektiği düşüncesindeyim.

Yalnız, sizin durumunuzda yaşamanıza son vermenizi gerektiren, daha doğrusu bunu düşünmenize sebep olacak bir şey göremedim.

Sevdiğiniz bir insan var, bu kişiyle birlikte bir hayat kurmak istiyorsunuz. Bu kişinin mesleği ve düzenli geliri var; sizin yok. Bu durumda ölmenin çözüm olarak gözükmesi biraz absürt doğrusu. Çünkü burada sizin istediğiniz şey bir meslek ve beraberinde düzenli gelir elde edebilmek. Bunu da zaten insanların büyük çoğunluğu üç aşağı beş yukarı başarabiliyor.

Mesleğiniz yoksa bir meslek dalı seçer ona yönelirsiniz. Belki belirli bir aşamaya gelmeniz birkaç yılınızı alır; ancak olur bir şekilde.

Siz, işsiz olduğunuz için kız arkadaşınızı mutlu edemeyeceğinizi düşünüp bunu dert ediyorsunuz. Ama tam tersi ölümünüz bu kişiyi işsiz olmanızdan çok daha derin bir üzüntüye sokacaktır. Ben buradaki fayda/zarar analizinizi pek kavrayamadım doğrusu.