Hayatta gerçekçi bir şeyleri paylaşabileceğim bir dostum yok. O sebeple buraya yazıyorum. Senelerdir internet üzerinden abuk subuk işlerle uğraştım ve bir iş tecrübem yok. Şuan hiç bir şekilde kazanç da elde edemiyorum. Sevgilim var öğretmen. Bana deli gibi aşık. Ben ise işletme lisans mezunu, bir baltaya sap olamayan, vasıfsız biriyim. 2-3 Aydır internet üzerinden iş başvurusu yapıyorum fakat hiç bir dönüş alamadım. Gecemi gündüzüme katmaya hazırım ama iş bulamıyorum. Eşimin öğretmen olması ve benim vasıfsız bir insan konumunda olmam beni son zamanlar çok rahatsız ediyor. Bu sebeple bir kaç gün içerisinde hayatıma son vermeyi planlıyorum. Evet psikolojik olarak iyi değilim fakat bulunduğum durum beni bu hale getirdi. Acaba son bir çıkış yolum olur mu? Tavsiyeniz var mı diye bir de buraya yazmak istedim. Daha önce forumda böyle benzer konular olmuştu ve insan nasıl böyle bir duruma düşebilir diye düşünüp, akıl erdiremiyordum. Fakat şuanki bulunduğum durumda tek çıkış yolum bu görünüyor. Bu dünyada kimseye faydalı olamayacaksam yaşamamın da bir anlamı yok diye düşünüyorum. Bu şekilde kendim de acı çekiyorum. Son günler durmadan ağlıyorum açıkçası. İntiharın ardından beni tek düşündüren ise ailem. Onlara da yurt dışına gideceğimi bir süre iletişim kuramayabiliriz demeyi planlıyorum.

Bu konuyu açtıktan bir kaç gün sonra bir daha online olmadığımı farkederseniz bilin ki aranızdan ayrılmışımdır.