Yıllardır düşe kalka bir yerlere geldim 17 yaşında liseyi bıraktığımdan beri çalışıyorum.

Önce pazarda limon satarak başladım işe sonra amcamlar sağolsun tezgah verdi pazarda meyve sebze satmaya başladım, Sonra şirket kurdum babamla beraber narenciye işleme fabrikası açtık. Tam işler düzelmişken askerlik zamanı geldi ve askere gittim.

Askerliğimin son 2 ayında askerde trafik kazası geçirdim ve sol gözümde %30 görme kaybı oluştu. Bu daha başlangıçtı, askerlik bitip eve döndüğümde babam şirketi batırmış üzerime 100k'dan fazla çek ve vergi borcu kalmıştı.

O zamanlar çekin hapis cezasıda vardı ama askerde olduğumu çekleri benim imzalamadığım vekaletin eniştemde olduğunu söyleyip hapisten yırttım ama borçlar bana kaldı.

Pskolojik olarak senin durumundaydım, Bakmam gereken bir ailem var ve borçlar birikmişti. Lise terk tek gözü düzgün görmeyen birine kim iş verirdi.

Biraz elektirik'den anladığım için bir şirket'de güvenlik kamerası montajı işine girdim. 40 Derece sıcak'da güvenlik kameraları monte ediyordum ve çalıştığım yer 2 ay maaşımı vermeyince işten çıktım. Paramıda alamadım.

Tam bittim yoruldum derken 1 sene sonra Rusya'ya gidip şansımı orada denemeye karar verdim. 3 Yıl gurbet'de ailemden uzakta yaşadıktan sonra ülkeme geri döndüm.

Şimdi Allah'a bin şükür borçlarımı ödedim, Altıma arabamı aldım, kendi başıma ev dizip evlendim.

Şuan 27 yaşındayım 10 senelik hayatımın 7 senesi (askerlik dahil) sürünerek geçti. Hiç bir zaman pes etmedim çünkü benim pes etmem demek Ailemin yok olması demekti. Eğer ben pes etmiş olsaydım bugün Annem, Babam, Kız Kardeşim, Ablam yiğenlerim perişan halde olacaklardı.

Sanada tavsiyem pes etmiş olabilirsin ama sevdiğin kız ve ailen için devam etmelisin, Sen bugün pes edersen yarın daha çok çabalayan biri sevdiğin kızı elinden alır ailenin üstündende emirler yağdırır.