Tespitlerin tamamına katılıyorum. Ama elden ne gelir ki? Yaşayıp gidiyoruz işte. En azından nefes alıyoruz. Belki hayat bizi öyle bir noktaya getiriyor ki, bu yazıda eleştirdiğiniz insanlar oluveriyoruz bazen. Çünkü insanız. Ne kadar felsefe yaparsak yapalım burada bu durumların ve dahasının hiçbiri değişmeyecek ve kimse aa, dur bi dakika demeyecek. Ölümsüzlüğün bulunamaması gibi bir şey bu. Bu topraklarda dünyaya geldik, bu şartlarda yaşıyorsak katlanacağız. Ha olur da bir gün bu ülkeden gidersek belki o zaman bir şeyler değişir ama o zaman da farklı sorunlar baş gösterecek. Kısacası hayatın kendisi zaten bir dramdır. Eğlenebildiğimiz anları lükstür.