bıraz önce bu konuları konuştuk bir dostla..

herkesin derdi kendine büyük,herkesin kendi hayatı artık kendine çekilmez geliyor,bir tarafta sen geçim sıkıntısı çekerken,diğer tarafta velet üniversitede mükemmel bir bölüm okuyor 2 sene sonra 10k ücretle çalışacak ama o velet bile hayatından şikayetçi

kısacası herkesin derdi kendine büyük,hayat çekilmez bir hal aldı..

geçenlerde evrakları karıştırırken 2002 yılında acemi birliğimde candostumdan mektup gelmişti,açtım gine o mektubu okudum,ilk okuduğumki heyecanı yine yaşadım gibi oldum

artık hayatın hızına yetişemiyoruz,herşey okadar hızlı ilerliyorki,hayatımızda herşey iş olmuş para olmuş

oysa bir hafta sonuda 3 kafa dengi arkadaş ile balığa gitsek sessiz sakin kendimizi dinlesek doğayı dinlesek fenamı olur?hayır hiç de fena olmaz ama insanlar hep bir telaşe içerisindeler,sanki tabakhaneye bo. yetiştirecekler,ne bu acele,nereye gidiyoruz bilemiyorum,hayatı biraz yavaş yaşamak taraftarıyım..

zaman zaman her insan hayatında böyle ufak tefek depresyonlar olabiliyor,duygu yoğunluğu yaşayabiliyor insan, gayet normaldir..