Burada kimse kimseyi ikna edemez, çünkü ülkeyi bu şekilde düşündürmeye zorlayıp ikiye, üçe, dörde böldüler. Kimse, kimsenin dini inancına saldırmadığı halde, hâlâ dini inançlara saldırılıyor edebiyatı ile galeyana getiriliyor insanlar. Herkes özgürce 95 yıldır ibadetini yapıyor.

Benim dedem rahmetli, bugüne kadar bana "oğlum namaz kıldırmadılar bize" dediğini duymadım. 5 vakit namazında adamdı. Aksine,
Oğlum, rahmetli Hasan Ali Yücel köy köy dolaşırmış. Bizim köye de gelmiş, anneme "çocuğun var mı ? Çocuğunu ver okutalım adam edelim" demiş. Annemden beni istemiş. Ben öylelikle köy enstitüsüne gittim, eğitmen oldum. Aileme baktım. Babanı, amcanı, halanı öğretmen yetiştirdim. Allah bu ülkeyi kurtarandan da, bugünlere getirenlerden de razı olsun. Bunun yanında da yüzlerce çocuk yetiştirdim. Vatana millete faydam dokundu. Demekte idi. 2 sene oldu kaybedeli. O iki senede mi dininizi yaşayamadınız da adam bilmiyor?

O dönemleri geçirmiş, 2 buçuk yıl askerlik yapmış, fakirlik yoksulluk içinde çalışmış, dinine bağlı bir insanın ağzından bir kez bile "dinimi yaşayamadım" lafı duymazken, bugün ortada fol yok yumurta yok, herkes dinini yaşayamamaktan, özgür olmadığından vs. bahsediyor.

Madur edebiyatı bi yere kadar arkadaş.