Abi, Allah yardımcın olsun. Yanlış anlama ama okurken hüzünlendim. Son cümleni görene kadar konuya yazmak istemiyordum fakat buna gerensinim duydum. Üniversitenin içerisinde 5 yıldır esnaf idim. Ailemin zoruyla da olsa istemeden akraba, kuzen ne varsa doldurdum. Bir baktım ki prestij kaybediyorum, iş hacmim düşüyor. Önlemimi aldım ve kurtuldum. Önce ki cümlelerine gelince, inan senden çok, çocukların için üzülüyorum. Ülkemi seviyorum derdim ama artık nefret etmeye başladım. Yok Suriyelisi, yok bilmem nerelisi, eşitlik dediler adalet dediler memleket b*ka batmaya başladı. Sadece kendimizden olana sahip çıksa idik, hiç bir şekilde ekonomik kısıtlılığımız olmazdı ve yaşam standartlarımız yükselirdi.

Daha çok şey yazmak istiyorum bu konuya ama forum üzerinde olayı siyasete çekebilecek cahil bir kesim olduğundan dolayı yorumlarımı yanlış yönlere çekmesini istemediğim için noktalandırıyorum. Ek olarak, çok içten söylüyorum dualarım seninle....