hayat böyle garip işte..

ben de senin tam tersine bilgisayar mühendisliğini bıraktım. tıp okuyorum. şimdi fırsatım olsa, geri alabilsem yılları, tekrar dönerim bilgisayar mühendisliğine.

"bulunduğun yeri seversen, orası dünyanın en iyi yeri olur." demişler.

ama keşke bizim gibilerine bulunduğumuz yeri sevmek yerine, sevdiğimiz yerde bulunma şansını verebilseydi çevremizin baskısı.

bu konuda ben de en az senin kadar doluyum. saçma cümleler kurabilirim, maruz gör. içimde o kadar duygu birikmesi var ki, açığa çıkarırken nereden başlayacağımı, nasıl devam edeceğimi bilemiyorum, karar veremiyorum.

umarım her şey ikimiz için de iyi olur.

sen istediğin sevdiğin yerde olabilirsin ama arkadaşlarını kıskanıyor olman hala aklında soru işaretleri olduğunun kanıtıdır. acaba diyorsun kendi kendine. tıp fakültesine devam mı etseydim diyorsun..
boşver dost. hayallerinin bölümündesin. elinin tersiyle neyi ittiğinin bir önemi yok bu saatten sonra.

umarım benim de bir gün seçme şansım olur.

dertleşmek istersen pm atabilirsin istediğin zaman.

selametle