2013 yılında lisede tanıdığım sevdiğimle tam 3 yıldır beraberdik, kimi zaman kavga ettik kimi zaman güldük eğlendik. Zamanla bir evli gibi olmaya başladık, her saatimiz beraber geçiyordu 15 dakika boş vaktimiz varsa hemen buluşuyorduk bunu değerlendiriyorduk. Önüne gelen herkes özeniyordu, lisedeki en uzun ilişki bizimdi onun için yapmadığım fedakarlık kalmadı aynı şekilde o da benim için bir çok fedakarlık yaptı. Babamın vefat ettiğinde sürekli yanımdaydı. Değişmez dediğim, hep böyle kalır dediğim ilk günkü gibi sadık olur dediğim tek güvendiğim kişi sırf Instagram kullanmasına izin vermediğim için ilişkiyi bir anda bitirdi. Anlayacağınız bittim.

İnsanlar değişiyor, hayat değişiyor olan sana oluyor. Sigaradan nefret eden ben, şimdi bağımlısı oldum günde 1.5 pakete yakın sigara bitiriyorum. Alkolün kokusundan nefret eden ben, şimdi kendi başıma evde demlenir oldum.*

Şuan birini seviyor, akrabası ve benden oldukça çok yakışıklı. Tek derdim sadece sevdiğim olsaydı kafayı yerdim, onu unutmak için başka dertler edinmeye başladım. Başkasını sevmeye çalıştım başaramadım, başkasının limanlarına sığınmaya çalıştım olmadı ve bende kafamı dağıtacak bazı dertler edindim ve zamanla acım hafifledi. İlk günkü gibi değilim, arada sırada bana gelmeseler gayet çok iyi gibiyim. Kendimi kaybedince arada mesaj atıyorum "seni de onu da karım yapacağım" diyorum. Bilmiyorum hoşuna gidiyor mudur, yoksa bana acıyor mudur? yaptığım delilik midir nedir? Tek bildiğim onu çok sevdiğim.

"Buda geçer yahu"