Hocam öncelikle geçmiş olsun diyorum.

benim yaşım böyle konularda tavsiye vermek için biraz büyük olabilir.

Ancak tabi ki ben de o dönemleri yaşadım.

Akıl vermek ya da bilgiç taslamak olarak algılamayın, sadece hissiyatımı ve düşüncelerimi dile getirmek istiyorum.

Öncelikle şu anahtar sözcük benim için çok önemli: " Bu da geçer ya Hu"

Yaşadığımız her üzücü olayı bir şekilde unuturuz.

Belki unutamayacağımzı düşünürüz, belki acıdan nefesimiz kesilir, belki sevdiğimiz hanımı başkasıyla düşünmek bize delirtir.

Ancak tabi ki bu tür olayları yaşayan ilk kişiler biz değiliz.

Dünya kurulduğundan beridir bu tür şeyler yaşanıyor.

Sizin de başınıza gelmiş.

Tabi hanfendi sizden nefret ettiğini söylüyor.

Ama evlilik sabır işidir, işçilik ister.

Ya evliyken sizden nefret etseydi?

Bence olan olmuş. Bu işin geri dönüşü yoksa güçlü olmanız ve meseleyi size zarar vermeyecek şekilde çözmeniz gerekli.

Allah yardımcınız olsun diyorum.