Hocam bugün sabah denk geldim konunuza. İşlerim çok yoğun, kafam karışık halde öyle bir bakınayım dedim. Okudum, yaklaşık 15-20 dakika sonra ev telefonum çaldı. O kafa karışıklığı ile telefonu açtım. Adımı vererek, ben X bankadan arıyorum kredi kartı için tanıtım yapıp başvurunuzu alıyorum dedi telefonda ki beyfendi (!)

Neyse efendim, normalde böyle şeylerde çok dikkatliyimdir her yerde okuyoruz sonuçta. İnsanlar nasıl kanarlar böyle şeylere der dururdum. Ama ya nasip başımı duvarlara vurdum bugün. Laflarımı da teker teker hazmederek yedim.

Sizin konuyu okuyunca dedim tamam yapalım başvuruyu. Ne numaraya baktım, ne adama soru sordum. Afedersiniz saf gibi ev adresimi, telefon numaramı, Tc kimlik numaramı adama bir güzel verdim. O kadar iyi konuşuyor ki, deniz görmüş balık gibi hoop daldım resmen. En ufak şeyden şüphe duyan ben, bundan ne hikmetse 1 gram şüphelenmedim.

Telefonu kapattık. Saf gibi hala sırıtıyorum. Aman canım benimde kredi kartım olsun işte falan diye geziniyorum evin içinde. 10 dakika sonra bir jeton düştü. Dedim ki, yahu bu adam kredi kartı başvurusu için eşimin adını niye istedi? Hadi o istedi, ben neden verdim? Üstelik adama sigortamın olmadığını ve freelance çalıştığımı belirttiğim halde, neden bana kredi kartı vermek istedi? Hadi o vermek istedi, ben vermeyeceklerini bildiğim halde neden böyle salak saçma bir işe girdim? Bunlar yaklaşık 1 saat beynimi kemirdi.

Neyse bu adı geçen bankayı aradım, demesinler mi bizim böyle bir numaramız yok diye. Beynimden aşağı kaynar sular döküldü a dostum.
Sigortam, kredi kartım falan olmadığı için ilk defa bu kadar sevindiğimi hatırlıyorum ömrü hayatımda.

Geleceğim nokta şu, boşver kredi kartı falan alma. Ne gerek var? Bak ne mutlu böyle.

Numarayı da vereyim dalgınlığınıza gelip, benim gibi saflık yapmayın. 0 444 0 (altı yüz altmış altı)

Edit : Başında ki sıfırı çok sonradan farkettim, günahı sizin olsun mu hocam?