bu hafta hararetli yapılan iki tartışmadada %100 ben haklı olmama rağmen hep haksız çıktım. tartışmaya başladığımda o kadar çok konuşuyorlar ki, bi süre sonra tamam sen haklısın demek zorunda kalıyorum.

kendilerini haklı çıkarmak için sanki önceden hazırlanıp tüm delilleri toplamış dedektif gibiler. anlık konuşmada detayları nasıl düşünebiliyorlar hayret.

bu hafta evli insanlara Allah sabır versin dedim içimden.

ben:"hatalı proje dosyası yükleyip, beni aramayıp, gelip konuşmuyorsunuz"
kızlar:"baktık yüklediğin dosyaya bizim adımızı yazmamışsın, oysa biz senin adını yazdık. ve ayrıca biz senden daha projeye hakimiz. biz hocaylada konuştuk. hem hatalıda olsa zamanında teslim ettik zaten, hocayla konuşur söyleriz.bla bla.." -telefonu kulağımdan uzaklaştırdım- "...biz sabahın köründe gittik anket yaptık, hem sen bize şöyle demiştin. işte biz projeyi yaptık.. "(6-7dk daha sürdü)
ben:"tamam haklısınız ama gelip konuşalım"

ben:"facede söylediğim gibi beni kendine yakıştıramıyorsun"
kız: "biliyorum senin psikolojik sorunların var. hem neden beni seviyorsun ki, yani benim sevilecek neyim var ki, git başkasını sev, sakat değilsin topal değilsin. aslında sen beni sevmiyorsun, takıntı yapmışsın...bla bla bla....onlar benim en iyi arkadaşlarım, onlara zarar vermeye kalkışma....bla bla bla..." (10 dakika daha devam etti)
ben: "tamam bi daha mesaj felan atmayacağım"