cihanoz adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
Selamun aleyküm kardeşlerim yaşım 21 Olcak Hayatımda 1 Kişi İle Bile Çıkmadım Bir Kız İle Konuşmaya Çalışsam Yüzüm KıpKırmızı Oluyor onların yanına dahi gidemiyorum acayip şekilde nasıl diyim hastalık şekilde sanki çok utanıyorum
ben bu şeyden nasıl kurtulabilirim ve kendime iyi bakarım bakımlıyım üniversitedeyim teklif alıyorum kız masama geldi kahve getirdi utancımdan kaçtım
kız acayip şekilde ağladı ben bu şeyden kurtulmam lazım tafsiyesi olacak olanlar varmı ?
Masana gelen arkadaşın şu anda bir birlikteliği yoksa yanına gidip merhaba de. Geçen gün kahve için gelmiştin ama rahatsızdım kalkmak zorunda kaldım. Kusuruma bakma çekindim biraz de. Kahve içmeye ne dersin de. Kahveye davet et.

Bu tarz şeylerin yöntemi, taktiği yok. Zamana bırakman lazım. Yaşayarak alışırsın. Yaşadıkça düzelcek hepsi.

Cici olmaya , şeker olmaya çalışma. Kendini anlatma. Bunları yaparsan başlamadan kaybedersin. Havadan sudan konuş veya konuşmak zorunda da değilsin. Dinle. Miden kaldırmayacak şeyleri veya toksan sırf eşlik edicem diye kendini zorlayıp yiyip mideni bozma.

Uzun süreli olmasada yada sırf normal arkadaş olmuş olsanda bu bir tecrübedir. Acaba terslermi şöylemi olur böylemi olur diye düşünme. Bunları şimdi yaşamaz kendini sıkarsan 2 yıl 3 yıl 5 yıl sonra yine karşına çıkar. Ama yaşarsan açılırsın. Sonra rahat edersin.