Ablamiz demis ki, orduda calisiyorum. 11 yasindayken bi kazada ailesini kaybetmis. Evlatlik vermisler bi kac sene once de onlari kaybetmis. Evlat edinen ailenin akrabalari da sen bizim gercek kizimiz degilsin diyerek kapi disari etmisler.

Niye tanimadigim birine guvenmek istedigimi sorarsan da, su anki durumda en iyi secenegim bu diyo. Tek kocama guvenebilirdim o da evlendikten 5 ay sonra kanser yuzunden öldü diyo. Bi tane kardesim var, o da hapci muptezel pisligin teki oldu, o nedenle ona guvenemem diyo.

Afganistan'da orduda gorev yapiyomus. 10 milyon dolarini sana tahliye etmek istiyomus. Gorevi bitince gelip alcakmis.

Para da soyle gelmis. Bu ablamiz ve bi kac yetkili abimiz petrol ticareti isine girmisler. 132 milyonluk anlasmayi bolusmusler. Buna 10,5 milyon kalmis. Bu da paketleyip biyerlere gondermis parayi. Cunku orduda oldugu icin hesabina bu para girerse, farkedip operlermis ablamizi. Paketi gonderdigi kisi de bilmiyomus icinde ne oldugunu. O paketi sana gonderttircek yani. Temel mantik bu.

En sonda da insanin hayatina bi kez gelir boyle sanslar, kacirmamak lazim falan filan biseyler anlatmis.

ÖZETLE:

Varsa bi kac bin dolarcigini söğüşlemek isterim demis.