Borçlanmayı bilmeyen bir toplum olarak her aşılan krizin ardından yenisi olmasın demek yerine "oh be" deyip başka krizler doğurtuyoruz.
Bizim evde borçlanmadan alınan 400 lira üzerinde her hangi bir eşya yok. Bankaya bir şekilde borçlanıp bir şeyler alabiliyoruz. Faizler zaten kol gibi.
Devlet zaten anca ölünce bir kefen veriyor başka bir yardımı yok.
Ek iş yapayım diyorum, karşıma taksicilik ve seyyar satıcılık çıkıyor.
Yarın öbür gün bir düğün yapalım desek bittim zaten.


Cengiz inşaatın sahibinin "milletin a.koyacaz" sözü geldi aklıma konuyu görünce.