İşim sizleri cahillikten kurtarmak. Bak hayatından memnun olabilirsin, zaten milyarlarca insanın yaptığı şeylerden farksız hareket etmiyor oluşumuz yaptıklarımızın normal karşılanması gerektiğine inandırıyor bizi. Ancak unutma sıradan olan her şey bir sürüye aittir, koyun sürülerinden bir farkın varsa amenna ama farkının olduğunu sanıyor olman kuvvetle muhtemel. Düşünmen ve zeki olman, kendi dilediğin şeyleri yapıyor gibi görünmen bunlar bir aldatmaca. Düşünüyorum o halde varım sözü de insanlığa yutturulan bir şeydir. Varlığını düşünmeden idrak edemiyorsun öyle değil mi, sadece düşündüğün zamanlarda var olduğunu sanıyorsun daha doğrusu düşünerek varlığının açığa çıktığını sanıyor olabilirsin. Zaten bu nedenden dolayı da insanlar düşünmeden uzun bir süre duramazlar. Ne demeye çalıştığımı bilmiyorsun bilseydin yazmazdım. Ancak anlamaman boşa yazdığımı göstermez.

Anlamıyorsun çünkü daha önce hiç farkındalığına varmadığın bir şeyi yazıyorum. Cevap yetiştirerek sürüye uymak yerine ne demek istediğimi çözmelisin. Bir çocukken bilincin ne kadardı ve şimdiye kıyasla aradaki farkı gözden geçir. Çok fark var değil mi. Peki şimdiden sonrası için neler olacağını hiç düşündün mü. Büyüdün ve adam oldun bilincin erişeceği noktaya erişti mi yoksa bunun bir sınırı yok mu. Bunu anlamak için dünyadaki insanları aklına getirebilirsin kendince ama bu şekilde anlaman mümkün değil. Kimi getireceksin ki aklına Einstein mı yoksa başka bir bilim insanı mı, aydın bir kimse mi. Atatürk olabilir. Ama senin bilincin ile onlarınkini mukayese etmen için elinde somut bir şey yoktur, karşılaştırma yapamazsın. Onların icraatları sadece ortaya çıkanlardır yani bilincin üretime katkısı. Düşünmekte işte böyledir seni tanımlamaz sadece bir fikir verebilir azda olsa. Düşünceler bilincinin kalıplaşması şekil almasıdır diyebilirim tam olarak böyle olmasa da. Düşünerek ve icraat yaparak ve ortaya çıkardığın şeylerle başkalarınınkini kıyaslar ve sonrada geri bildirim yaparsın.

Ben çok zekiyim, daha bilgiliyim, o cahil ben değilim, doğrusunu ben biliyorum gibi gibi. İşte bu noktada kendine en büyük haksızlığı yaparsın. Çünkü bu şekilde davranarak kendi sınırlarını belirlemiş olursun ve daha iyisini yapman oldukça güçleşir. Bunu da anlaman kolay değil o yüzden bunun yerine ilk başta şunu deneyebilirsin. Bütün bildiklerini unut kendini bilgili olarak görmek yerine cahil bilgisiz tecrübesiz olarak gör. Sıfırdan başla daima. Bil ve sonra tekrar unut. Hafızasını kayıp etmiş bir insan yerine koy kendini bir süreliğine. Düşünme kavramı bile gerçekleşmez bu sürede çünkü düşünmek hafızaya bağlı bir süreçtir. Ben kimim adım ne sorularını bile soramazsın. Sadece varlığının bilincine erişirsin. Hissettiğin şey bu olmalı. Kendine ihanet etme gerçeğin peşini bırakma. Unutma düşünceler seni tanımlamaz. Toprağın üstünde milyonlarca çeşit bitki yetişebilir ancak hiçbirisi toprağı tanımlamaz. Toprak üstünde her şeyi yetiştirebilir. Rengi farklı, cinsi farklı görünüşü farklı kokusu farklı şeyler. Eğer topraktan bir çiçek çıktığında ben buyum deseydi ne güzel bir şeymişim ben deseydi çiçekten başka bir şey üretmezdi. Sana çok daha fazlasını vaad etmiyorum sadece bir sınır olmadığını bilmelisin. Sınırın olmaması sonsuz derecede şey demek değildir sadece sensin. Senden başka olan biten bir şey yok zaten.